HCC Beleggen Banner Advertisement
Menu
Voorpagina
HCC Beleggen
Symposia
Nieuwsbrief
Nieuwsbrief(archief)
Artikelen
Beleggers Info
Downloads
Sitemap


Voorpagina arrow Artikelen arrow Nieuwsbrief 20111015 Symp57-4
Nieuwsbrief 20111015 Symp57-4

HCC Beleggen Logo
57-ste HCC Beleggen Symposium 5 november  2011
"Beleggen van crisis tot crisis"
inhoud:    Symposium Bericht: 2 

57 ste HCC Beleggen Symposium "Beleggen van crisis tot crisis" 5 novemberl 2011


Autoriteiten krijgen meer grip op risico´s systeembanken
Bron: DNB
De grootste mondiale banken gaan meer informatie rapporteren over hun activiteiten. Hierdoor krijgen de financiële autoriteiten meer zicht op systeemrisico, zodat zij beter toezicht kunnen houden en effectiever kunnen interveniëren tijdens een crisis.
Op verzoek van de G20 heeft de Financial Stability Board een rapportagekader ontwikkeld, dat op 6 oktober is gepubliceerd voor consultatie [1]. grotebanken_spelen_sleutelrol400x204.jpg

 Crises brengen vaak aan het licht dat we belangrijke ontwikkelingen niet goed kunnen waarnemen, waardoor we problemen niet zien aankomen en vervolgens niet effectief kunnen ingrijpen.
Zo was tijdens de Grote Depressie in de jaren dertig nauwelijks macro-economische informatie voorhanden. Dit was een drijfveer om een systeem van nationale rekeningen te ontwerpen, dat nog steeds essentiële input vormt voor macro-economisch beleid.

Tijdens de kredietcrisis bleek dat slechts zeer beperkt inzicht bestaat in de sterke verwevenheid binnen het financiële stelsel, oftewel systeemrisico. Voor een deel is dit onvermijdelijk: het financiële systeem is bijzonder complex geworden en wordt gekenmerkt door voortdurende innovatie.

Maar er valt ook veel te verbeteren. Concentratie_tcm46-259200_400x413.jpg
De meeste financiële activiteiten worden namelijk gedomineerd door enkele tientallen internationaal opererende instellingen, met name banken. (zie grafiek)

Deze zogeheten Global Systemically Important Banks (G-SIBs) zijn onderling sterk verbonden en vormen daardoor belangrijke systeemkoppelingen binnen het stelsel. De kwetsbaarheden die hierdoor ontstaan werden pas goed zichtbaar tijdens de crisis, toen bleek hoe verstrekkend het faillissement van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers was en welke sleutelrol een instelling als American International Group (AIG) speelde.

Op zichzelf verzamelen nationale autoriteiten al veel gegevens over systeembanken en is de informatievoorziening tijdens de crisis flink uitgebreid, bijvoorbeeld via extra rapportages en stress-testen. Maar er bestaat duidelijk behoefte aan meer systematische monitoring van G-SIBs.

Op verzoek van de G20 is daarom een speciaal rapportageregime voor G-SIBs ontwikkeld door de Financial Stability Board, een samenwerkingsorgaan van de belangrijkste financiële autoriteiten waarin ook Nederland is vertegenwoordigd. Aan dit voorstel is gewerkt door een internationale werkgroep onder leiding van Aerdt Houben, divisiedirecteur Financiële Stabiliteit van DNB. In grote lijnen worden voor alle G-SIBs de volgende gegevens verzameld:

  • Op week- of maandbasis de 50 grootste uitzettingen en verplichtingen per individuele tegenpartij. Hieronder zullen automatisch de belangrijkste bilaterale relaties tussen G-SIBs vallen, waarmee het netwerk van deze groep in beeld wordt gebracht. Deze onderlinge verbanden bieden inzicht in het besmettingsgevaar tussen banken en mogelijke tweederonde-effecten na een schok. Hiermee kunnen bovendien nieuwe G-SIBs worden geïdentificeerd – deze zullen immers vaak in de top-50 tegenpartijen van reeds bekende G-SIBs voorkomen. AIG zou hierdoor in een vroeg stadium in beeld zijn gekomen als één van de meest systeemrelevante instellingen ter wereld.
  • Op kwartaalbasis een zeer gedetailleerde uitsplitsing van de uitzettingen en financieringsbronnen, naar land, sector, type instrument, valuta en looptijd. Deze gegevens hebben geen betrekking op individuele tegenpartijen maar zijn wel bijzonder fijnmazig. Zo kan direct worden ingezoomd op bijvoorbeeld beleggingen in Grieks overheidsschuldpapier of in Ierse banken, uitgesplitst naar looptijd en valuta. Ook kunnen funding-profielen worden gemonitord, zoals de afhankelijkheid van dollarfinanciering door Amerikaanse geldmarktfondsen. Dergelijke analyses maken duidelijk in hoeverre systeemrisico’s bestaan doordat banken gevoelig zijn voor dezelfde schokken.
  • Gegevens die niet zijn gebonden aan een vast rapportage-format en een vaste frequentie, maar niettemin van belang zijn om systeemrisico te kunnen vaststellen en effectief te kunnen ingrijpen. Een voorbeeld is de rol van een G-SIB bij vitale financiële activiteiten zoals het betalingsverkeer. Daarnaast is inzicht in de groepsstructuur van een G-SIB belangrijk, meestal een grote verzameling van juridische entiteiten.

Bij het ontwikkelen van de voorstellen is nadrukkelijk een kosten-baten afweging gemaakt. In principe kan de frequentie van de rapportages worden verhoogd en kunnen nog veel meer uitsplitsingen worden opgevraagd. Dergelijke verfijningen moeten echter worden afgewogen tegen de substantiële kosten die G-SIBs moeten maken om hun systemen aan te passen. Bovendien is het belangrijk om ook te investeren in flexibiliteit. Een deel van de rapportage-eisen is daarom “passief” en wordt alleen geactiveerd indien de omstandigheden daartoe aanleiding geven. Zo kan bijvoorbeeld tijdelijk het aantal tegenpartijen worden uitgebreid of de rapportagefrequentie worden verhoogd van wekelijks naar dagelijks.
BisTower2_220x380.jpg Het rapportageraamwerk is een belangrijke stap vooruit, maar ook in andere opzichten zijn de FSB-voorstellen een doorbraak. Om de informatie goed te kunnen interpreteren is het essentieel om de gegevens van individuele G-SIBs te bundelen in één dataset. Tot op heden zijn nationale autoriteiten altijd zeer terughoudend geweest met het delen van instellingsspecifieke gegevens en wordt dergelijke informatie alleen uitgewisseld met buitenlandse toezichthouders ten behoeve van het (micro-) prudentiële toezicht op de betreffende instelling.

De FSB stelt voor om alle gegevens bijeen te brengen in een centrale “data hub”, die wordt ondergebracht bij de Bank for International Settlements (BIS) in Bazel.

Daar worden analyses uitgevoerd; de gegevens worden vervolgens (beperkt) gedeeld met nationale autoriteiten die G-SIBs huisvesten en met internationale organisaties zoals het IMF.
De nieuwe G-SIB-rapportage wordt stapsgewijs ingevoerd. Na de consultatie worden de rapportage-eisen definitief vastgesteld en geïmplementeerd. Daarbij zijn ook institutionele aanpassingen nodig, aangezien nog veel belemmeringen bestaan om instellingsspecifieke gegevens te kunnen delen met buitenlandse autoriteiten. Naar verwachting zijn eind 2012 de eerste onderdelen geïmplementeerd en is eind 2014 het gehele nieuwe rapportagekader operationeel. In eerste instantie krijgen alleen banken hiermee te maken; één van de vervolgstappen is om ook een dergelijk rapportageraamwerk te ontwikkelen voor niet-bancaire instellingen.

De nieuwe gegevens zijn een belangrijke bijdrage aan de totstandkoming van het bredere G-SIB-raamwerk, waarover recentelijk ook andere voorstellen ter consultatie zijn uitgebracht. Onderdelen hiervan zijn een extra kapitaalopslag voor systeemrelevante instellingen en eisen in de sfeer van herstel- en resolutieplannen waarmee effectiever crisismanagement mogelijk wordt.

[1] FSB, 'Understanding financial linkages: a common data template for global systemically important banks, 6 oktober 2011,
Terug naar  Inhoud


De beurswereld vanuit een technisch perspectief
Spreker: Wessel Aslander
http://www.beleggersonline.nl/images/symp57/wessel_Aslander.jpgWessel Aslander van WAvisie.nl bekijkt de beurswereld vanuit technisch perspectief. Hij trakteert de bezoekers van ons symposium op een flink portie technische analyse.

Wessel geeft zijn mening over een veelvoud aan zaken die met de beurs te maken hebben, van aandelen tot indices, van valuta tot grondstoffen en van (macro)economische zaken tot politieke invloed op de beurs. Er wordt door Wessel vanuit vele oogpunten naar de dynamische beurzen gekeken. Met TA als leidraad, neemt Wessel een duik in kwaliteit en kwantiteit, psychologie en (macro)-economisch fundament van de beurs.
Terug naar  Inhoud


Winaars van de "Nobelprijs" voor de Economie
Bron: Redactie
huset_hoger_Sveriges Riksbank200x351.jpgDe "Nobelprijs voor de economie" of beter gezegd "De prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie ter nagedachtenis aan Alfred Nobel", werd ingesteld en voor het eerst uitgereikt in 1969, ter herdenking van het 300-jarig bestaan van de bank (Sveriges Riksbank is de centrale bank van Zweden).

De verwarring is ontstaan door het feit dat de prijs wordt uitgereikt tijdens dezelfde ceremoniële gebeurtenis als de Nobelprijzen van de Nobelstichting (met uitzondering van de Nobelprijs voor de Vrede) in Stockholm.

De prijs wordt jaarlijks toegekend door een commissie van de Kungliga Vetenskapsakademien (Koninklijke Zweedse Academie voor Wetenschappen) .

Een uitgebreide (engelstalige) uitleg, opsomming en categorisering van de uitgereikte prijzen is te vinden op de website van Nobelprice.org

Dit artikel belicht enkele winaars van deze, ook wel alternatieve Nobelprijs genoemde, prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie ter nagedachtenis aan Alfred Nobel.
2011 Thomas J. Sargent, Christopher A. Sims


Thomas J. Sargent
sargent120x160BW.jpgThomas John Tom Sargent (19 juli 1943) is een Amerikaans wetenschapper, econoom, en Nobelprijswinnaar.

Sdistinguishing_between_cause_effect_sargent_sims_2011_400x210.jpgargent kreeg in 2011 de Nobelprijs voor economie (die hij deelt met Christopher Sims) voor hun onderzoeken over de macro-economie waarbij Sargent zich richtte op structurele veranderingen in de economie.

Hij is verbonden aan het Hoover Institution van Stanford University.

Christopher Sims
sims120x160BW.jpgChristopher Chris Albert Sims (21 oktober 1942) is een Amerikaans wetenschapper, econoom en Nobelprijswinnaar.

Sims kreeg in 2011 de Nobelprijs voor economie (die hij deelt met Thomas Sargent) voor hun onderzoeken over de macro-economie waarbij Sims zich richtte op onverwachte en tijdelijke veranderingen in de economie.

Hij is hoogleraar aan de Princeton University.

2008 Paul Krugman

P264px-Paul_Krugman-press_conference_Dec_07th,_2008-3_120x160.jpgaul Robin Krugman (New York, 28 februari 1953) is een Amerikaans neo-Keynesiaans econoom, columnist en publicist. Hij is sedert 2000 hoogleraar in de economie en internationale betrekkingen aan de Princeton university.

Deze uitgesproken en temperamentvolle econoom ontwikkelde theorieën over de vrije handel en globalisering. Ook hield Krugman zich bezig met de economische oorzaken en gevolgen van urbanisatie. Hij is één van de grondleggers van de zogenoemde "nieuwe handelstheorie", waarvoor hij in 1991 al een prestigieuze Amerikaanse prijs ontving. Krugmans huidige onderzoek richt zich onder meer op valutacrisis en economische problemen als gevolg van deze crisis.

Hij won deze prijs van ongeveer 1,1 miljoen euro voor zijn analyse van handelspatronen en de plaatsbepaling van economische activiteiten. Zijn analyse had met name betrekking op schaalgrootte in internationale handel.  zie: International Trade and Economic Geograph .

Voorheen werd er vooral aandacht besteed aan handel tussen landen met grote verschillen, ditmaal werd de handel tussen gelijksoortige landen geanalyseerd (zoals de export van BMW's naar Zweden en van Volvo's naar Duitsland). Op kennislink.nl staat een uitgebreider artikel:   Waarom Amerikanen auto’s in Frankrijk kopen en Fransen in de VS waarin dit wordt toegelicht.
1997 Robert C. Merton, Myron S. Scholes

Voor hun baanbrekende nieuwe manier om de waarde van derivaten (opties) te bepalen
Robert Carhart Merton

Robert_C._Merton120x160BW.jpgRobert Carhart Merton,  31 juli 1944, is een Amerikaans econoom.
Robert Merton is een van de drie pioniers op het gebied van de financiële waardering van opties.
Hij verbeterde het werk van collega economen Fischer Black en Myron Scholes. In 1997 ontving hij samen met Myron Scholes de Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie, beter bekend als de Nobelprijs voor de Economie.

Merton is een zoon van de Amerikaanse socioloog Robert K. Merton - bedenker van het selffulfilling prophecy-concept.

Robert C. Merton is verder bekend van o.a.

Myron Samuel Scholes
Myron_Scholes_120x160BW.jpgMyron Samuel Scholes, 1 juli 1941, 220px-Optionpricesurface.jpgis een Canadees econoom.

Hij is één van de auteurs van de bekende Black-Scholes-formule. In 1997 ontving hij de Prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie (bekend als Nobelprijs voor de Economie) door deze formule die hij samen met Fischer Black uitwerkte.


Het belang van de formule is dat ze de kapitaalmarkt een eerste goede methode gaf voor de waardering van financiële instrumenten zoals opties. In 1994 maakte Scholes deel uit van het hedgefonds Long-Term Capital Management (LTCM) dat ondanks zijn kennis in 1998 met veel rumoer failliet ging.
1990 Harry M. Markowitz, Merton H. Miller, William F. Sharpe


Harry M. Markowitz
Markowitz_120x160.jpgIn de jaren vijftig publiceerde Markowitz een artikel getiteld “Portfolio Selection”, waarin hij de aandacht vestigde op de wijze waarop een belegger, door middel van diversificatie, risico inherent aan zijn beleggingsportefeuille kan reduceren. Deze publicatie vormt de grondslag van de zogenaamde Moderne portefeuilletheorie (MPT).

De MPT tracht het risico te minimaliseren bij een bepaalde rendementsverwachting, dan wel het rendement te maximaliseren bij een gegeven risicoverwachting. Markowitz toonde aan dat de verschillen tussen de werkelijk behaalde rendementen en de eerdere verwachtingen daarvan, of ten opzichte van het gemiddelde van een datareeks, een gekwantificeerd beeld geeft van de beleggingsrisico’s.
Voorts stelde hij dat, door beleggingen met een onderling lage correlatie in de portefeuille op te nemen, het specifieke risico te difersifiëren is.
De MPT is later uitgebreid en vereenvoudigd middels het Capital Asset Pricing Model (CAPM).
zie verder  http://en.wikipedia.org/wiki/Harry_Markowitz

Merton_H_Miller_120x160.jpgMerton H. Miller
Miller werd geboren in Boston, Massachusetts. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werkte hij als econoom in de belastingonderzoekafdeling van het Amerikaanse ministerie van financiën. Zijn eerste academische aanstelling was als Visiting Assistant Lecturer aan de London School of Economics. Hij werd fellow van de Econometric Society in 1975 en was president van de American Finance Association in 1976. Hij was van 1961 tot zijn pensioen in 1993 aan de University of Chicago Graduate School of Business verbonden.
Het Modigliani-Miller theorema is slechts één van zijn bijdragen waarvoor hij zijn nobelprijs heefty ontvangen.

Selectie van publicaties
  • Merton H. Miller, Merton Miller on Derivatives. John Wiley & Sons, New York. ISBN 0-471-18340-7, 1991
  • Merton H. Miller, Financial Innovations and Market Volatility. Blackwell Publishing, Cambridge, MA. ISBN 1-55786-252-4, 1991
  • Merton, Miller H., Charles W. Upton, Macroeconomics: A Neoclassical Introduction. University of Chicago Press, Chicago. ISBN 0-226-52623-2, 1986
  • Kessel, Reuben A., R. H. Coase, Merton H. Miller, Essays in Applied Price Theory. University of Chicago Press, Chicago. ISBN 0-226-43200-9, 1980
  • Fama, Eugene F., Merton H. Miller, The Theory of Finance. Holt, Rinehart & Winston, New York. ISBN 0-03-086732-0, 1972

William F. Sharpe
William_sharpe_2007_120x160BW.jpgSharpe stond aan de basis van onder meer de naar hem vernoemde Sharpe ratio en was betrokken bij de ontwikkeling van het Capital Asset Pricing Model (CAPM)formule_sharp_ratio_400x250.pngDe definitie van de Sharp ratio luidt:

Vaak wordt voor de rendementen van de benchmark het risicovrije rentepercentage gebruikt. De Sharpe-ratio wordt gebruikt om te beschrijven in hoeverre het extra rendement het extra risico compenseert. Hoe hoger de ratio, hoe relatief hoger de compensatie voor de investering. Investeerders zullen dus een voorkeur hebben voor investeringen met een hoge Sharpe-ratio.
De Sharpe-ratio van de combinatie van een risicoloze en een risicodragende investering is gelijk aan die van de risicodragende, want het rendementoverschot en zijn standaarddeviatie worden met dezelfde factor verkleind.
De Sharpe ratio van de combinatie van twee risicodragende investeringen met dezelfde positieve Sharpe-ratio is groter dan die van de afzonderlijke investeringen (risicospreiding), behalve als de rendementoverschotten een correlatiecoëfficiënt 1 hebben.
De ratio is ontwikkeld door William Forsyth Sharpe. Sharpe noemde het in eerste instantie "reward-to-variability" totdat academici en financieel economen de term Sharpe-ratio in gebruik namen. In eerste instantie achtte Sharpe Rf constant, hij kwam hier in 1994 op terug en paste de stelling aan.
lees verder http://en.wikipedia.org/wiki/Sharpe_ratio
1976 Milton Friedman

friedman120x160.jpgMilton Friedman (Brooklyn, 31 juli 1912 - San Francisco, 16 november 2006) was een Amerikaanse econoom, voorvechter van vrije marktkapitalisme en een beperkte overheid. In 1976 won hij de Nobelprijs voor de Economie voor zijn werk met betrekking tot de monetaire theorie en hij kreeg in 1988 de Presidential Medal of Freedom (Presidentiële Vrijheidsmedaille) uitgereikt door toenmalig Amerikaans president Ronald Reagan.

Friedman was vanaf 1946 verbonden aan de Graduate School of Business van de Universiteit van Chicago. Daar ontwikkelde hij een leer die haaks stond op de toen gangbare theorie van de Britse econoom John Maynard Keynes. Keynes bepleitte het stimuleren van de vraag in tijden van economisch teruggang. Friedman legde de nadruk op de aanbodkant van de economie. Een kleine overheid, weinig beperkingen voor het bedrijfsleven, en een krap-geld-politiek vormden de kernbegrippen van de Chicago-school.

Friedman stond hiermee bekend als een monetarist. Dat houdt in dat hij een grote rol toekende aan het geld in het economisch verkeer. Een vergroting van de geldhoeveelheid veroorzaakt inflatie op de lange termijn en volgens de monetaristen mogelijk ook op de korte termijn.

Daarom pleitten Friedman en de zijnen ervoor dat de centrale bank ervoor moet zorgen dat de geldhoeveelheid slechts met een bepaald maximumpercentage per jaar groeit. Dit maximumpercentage zou gerelateerd moeten zijn aan het werkelijke deel van alle economische transacties. De monetaristen denken dat hierdoor inflatie en werkloosheid effectief worden tegengegaan. Ook zijn zij voorstander van een sterke liberalisering van het economisch verkeer omdat zij menen dat dit de maatschappij ten goede komt.

Friedmans ideeën werden onder andere toegepast door de Amerikaanse president Reagan en de Britse premier Thatcher. Ook in het Chili van dictator Pinochet werden ze uitgevoerd. Friedman veroordeelde de Chileense dictatuur, maar hij meende dat onder president Allende Chili een Cuba-achtige staat zou zijn geworden. Hij zag er geen bezwaar in lezingen te houden in Chili en dacht dat de vrijemarkteconomie, vanwege haar niet-centralistische karakter, uiteindelijk de macht zou ontnemen aan Pinochet.

Milton Friedman overleed op 94-jarige leeftijd aan een hartaanval.
1969 Ragnar Frisch, Jan Tinbergen

Ragnar Anton Kittil Frisch

frisch_120x160BW.jpgRagnar Anton Kittil Frisch (Oslo, 3 maart 1895 – aldaar, 31 januari 1973) was een Noors econoom.
Frisch behaalde in 1919 een academische graad in de economie aan de Universiteit van Oslo. Daarna studeerde hij in Parijs en Engeland, alvorens hij in 1925 zijn postdoctoraat in wiskundige statistiek behaalde. Hij werd benoemd tot assistent-professor aan de Universiteit van Oslo in 1925 en tot professor in 1931. Hij richtte in 1932 een economie-instituut op aan de Universiteit van Oslo en werd daar het hoofd van de onderzoeksafdeling.
In 1969 won Frisch de prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie, een prijs die hij deelde met Jan Tinbergen voor het analyseren van economische processen en het ontwikkelen van dynamische economische modellen.
Frisch deed een aantal belangrijke onderzoeken op het gebied van economie en muntte een aantal nieuwe economische begrippen waaronder econometrie. Hij formaliseerde productietheorie (1965) en werkte aan tijdreeksen (1927) en lineaire regressieanalyse

Jan Tinbergen

Jtinbergen_120x160BW.jpgan Tinbergen (Den Haag, 12 april 1903 - aldaar, 9 juni 1994) was een Nederlands econoom en natuurkundige. Hij was (samen met Ragnar Frisch) in 1969 de eerste die de prijs van de Zweedse Rijksbank voor economie (de "Nobelprijs" voor de Economie) kreeg uitgereikt. Hij wordt beschouwd als de grondlegger van de econometrie.

In de econometrie is de wellicht bekendste stelling van Tinbergen de zogenoemde regel van Tinbergen (de 'Tinbergen rule'), die stelt dat binnen elk systematisch en samenhangend model van een economie het noodzakelijk is dat er minstens evenveel instrumenten zijn als doelstellingen.
Het ruilbeginsel van Tinbergen stelt dat er sprake is van een ideale inkomensverdeling indien niemand van werk wil veranderen (ook al verdient iemand anders meer).
De Tinbergen Norm behelst dat een verhouding van het laagste en hoogste inkomen in een bedrijf groter dan 1:5 contraproductief is.
Tinbergen ontwikkelde het eerste omvattende nationale macro economische model. Het model werd aanvankelijk gemaakt voor Nederland, maar na de Tweede Wereldoorlog paste hij het toe op de VS en het Verenigd Koninkrijk.
Terug naar  Inhoud


Asset allocatie ter bescherming van uw portefeuille
Spreker: Richard de Jong
Richard de Jong van Van Lieshout & Partners N.V. geeft de presentatie "Asset allocatie ter bescherming van uw portefeuille"
http://www.beleggersonline.nl/images/symp57/Richard_de_Jong.gif
Een belangrijk onderdeel om uw portefeuille te beschermen is asset allocatie, op basis van uw beleggingshorizon en uw risicohouding uw vermogen gaan alloceren. Deze verdeling bepaald uiteindelijk het overgrote deel van het rendement, terwijl de keuze welke aandelen en/of obligaties er in uw effectenportefeuille zitten maar 10% van het eindresultaat bepaald.

Kortom, asset allocatie moet veruit het meest belangrijke onderdeel van uw beleggingsstrategie zijn.

doet_U_ook_even_mee.pngRichard stemt zijn presentatie af op het aanwezige publiek en hij heeft daartoe een korte enquette ( 9 vragen ) samengesteld.  De uitkomsten van deze enquête gebruikt hij voor zijn presentatie.
 De uitkomsten zijn geanonimiseerd. Met andere woorden, Richard de Jong en/of de HCC Beleggen zullen en kunnen de uitkomsten niet herleiden naar één persoon.

Terug naar  Inhoud


Commerzbank
Standhouder
Commerzbank is een uitgever van o.a. Speeders, Reverse Exchangeable Notes en Warrants. Met een aanbod van meer dan 70.000 financiële producten in Europa en een jarenlange ervaring geldt Commerzbank als een van de meest vooraanstaande derivatenhuizen.

Onze service als market maker, het aanbod van een gratis telefoonnummer waar u terecht kunt voor al uw vragen en opmerkingen en een continue aandacht voor onze producten maakt Commerzbank een ideale handelspartner.
 
CommerzbankMet producten als Speeders, Reverse Exchangeable Notes en Warrants laat Commerzbank zien dat het een innovatief derivatenhuis is. Commerzbank biedt u dankzij een uitgebreid aanbod van producten altijd een passende risico/ rendement verhouding. Als marktleider in aanbod en in uitgiftes van derivaten op Euronext, streven wij ernaar om de meest actuele producten op de markt te brengen.

De stand
Bij de informatiestand van Commerzbank kunt u terecht met uw vragen wat betreft Commerzbank, investeren en handelen in derivaten, de diensten die wij aanbieden en de presentaties die wij geven.

Voor zowel beginnende als voor gevorderde investeerders geven wij uitleg en informatie over de werking van onze producten en de mogelijke doeleinden voor welke deze gebruikt kunnen worden. Daarnaast kunnen wij samen met u bekijken welke producten eventueel het beste bij uw scenario passen.

Tevens kunt u bij de informatiestand de brochures behorende bij onze producten vinden zodat u deze thuis op uw gemak nog eens kunt nalezen. Ook is de hand-out van de door ons op het symposium gegeven presentatie verkrijgbaar bij de informatiestand en kunt u zich indien gewenst inschrijven voor onze dagelijkse mailing.
Terug naar  Inhoud


Turbulente zomer
Bron: KBC
Sneller dan verwacht verloor de internationale conjunctuur de voorbije maanden aan kracht. Dat kwam onder meer tot uiting in een afname van de groeidynamiek van de wereldhandel en in een stevige terugval van het producentenvertrouwen in de westerse economieën.

Ook de uiterst zwakke groei in de EMU in het tweede kwartaal (+0,7% op jaarbasis) kwam als een verrassing. Vooral de stagnatie van de activiteit in Duitsland (+0,5%) en Frankrijk (+0,0%) ontgoochelde. De plotse verslechtering van de conjunctuur heeft veel, zoniet alles te maken met de aanhoudende schuldencrisis in de eurozone, die op het vertrouwen van bedrijven en gezinnen weegt, en met de zware saneringen in vooral de zuidelijke lidstaten, die er de bestedingen aantasten.

De financiële markten houden intussen rekening met een stevige recessie. Sinds begin juli daalde de MSCI-aandelenindex voor de EMU met bijna 20%. De Duitse tienjaarsrente bereikte eind september even een ongezien dieptepunt van 1,7%. In de reële economie loopt het nog niet zo’n vaart. De kans van een negatieve kwartaalgroei voor de EMU als geheel in het derde en vierde kwartaal van 2011 (een zogenoemde ‘technische recessie’) is beduidend toegenomen. Doemscenario’s (een nieuwe ‘grote recessie’) zijn evenwel nog niet aan de orde. Voorwaarde is wel dat de Europese economischebeleidsmakers snel een einde maken aan hun onderlinge verdeeldheid en eensgezind de noodzakelijke maatregelen uitvoeren om de schuldencrisis op te lossen.
Terug naar  Inhoud


HCC
Standhouder
Contact!
Gezellig communiceren over uw hobby met andere liefhebbers!

HCC brengt u in contact met mensen met dezelfde interesses, via een van onze vele groepen van enthousiaste hobbyisten. Als HCC-lid kunt u gratis bij een van deze groepen aansluiten (een paar groepen vragen een aanvullend bedrag), voor aansluiting bij meerdere groepen wordt een kleine vergoeding gevraagd. Daarnaast is er het HCC-webforum en zijn er vele activiteiten, met uiteenlopende onderwerpen, die door het hele land worden georganiseerd.
Willem met ook aandacht voor de HCC
Hulp!
Problemen bij het computergebruik? HCC levert u de oplossing!

Voor ondersteuning bij computerproblemen is er HCC!forums, een groot aantal cursussen op onze website en de telefonische helpdesk van HCC!hulp. Daarnaast zijn er nog tal van leden die andere leden helpen bij vragen over de digitale wereld.

Informatie!
HCC vertelt u alles over de digitale wereld!

Via onze website en digitale nieuwsbrieven blijft u op de hoogte van alle ontwikkelingen in de computerwereld. Het blad HCC!nieuwsscan is exclusief voor leden. Het informeert en adviseert over digitale producten en diensten.

Voordelen!
Snel uw lidmaatschap terugverdiend!

HCC-leden ontvangen aantrekkelijke kortingen, zoals:
- 10% korting bij HEMA online fotoservice.
- Collectieve voordelen op OHRA verzekeringen, tot enkele honderden euros per jaar.

Vind alle voordelen en diensten op het diensten gedeelte van de HCC site

Lid worden van HCC>>
Deze info is van 14 oktober 2011 voor meest recente pagina kijk op http://www.hcc.nl/eCache/DEF/34/116.html
Terug naar  Inhoud


Programma overzicht:
Bron: Redactie
 tijd  aula  zaal 1.17  zaal 0.07
10.00 tot 10.50 uur

Eric Senger & Jos van Went

Moeilijke tijden overleven met langetermijn-beleggen.....

Commerzbank

Investeren met een hefboom, vergroot uw beleggingskansen

.
10.50 tot 11.05 uur pauze pauze pauze
11.05 tot 11.55 uur

Bob Hendriks

Grondstoffen: Is het alleen goud dat blinkt?

Ronald Kok

Fundamental indexation

Lynx

Eenvoudig zelf automatische handelssystemen bouwen met multicharts

11.55 tot 12.10 uur pauze pauze pauze
12.10 tot 13.00 uur

Wessel Aslander

De markt door de TA loep bekeken.

René Kreileman

Geld verdienen in iedere markt, ook in crisistijd

Willem v Heemskerck Düker

Virtualisatie en Cloud computing

13.00 tot 13.30 uur pauze pauze pauze
13.30 tot 14.20 uur

Richard de Jong

Asset allocatie ter bescherming van uw portefeuille

Robert Jabroer

Verdedigen en aanvallen met opties

.
14.20 tot 14.35 uur pauze pauze pauze
14.35 tot 15.25 uur

Wilbert Geers

Beleggen in edelmetaal: Ken je risico’s en begrijp wat je koopt

 . .
Terug naar  Inhoud


Aanmelden en routebeschrijving:
Een entreebewijs voor het HCC BeleggenSymposium kunt u  bestellen door u aan te melden via onze website:
Klik hier om u aan te melden  
Het HCC Beleggen Symposium wordt gehouden in:

Scholengemeenschap Lek en Linge, 
Multatulilaan 6,
4103 NR, Culemborg
nederland
Laat de route zien in een nieuw venster


Terug naar  Inhoud





 
< Vorige   Volgende >

http://www.beleggersonline.nl/ Validated by HTML Validator (based on Tidy) © 2017 Hcc Beleggen Website